Maandelijks archief: april 2014

Afgedankt

P1000338De eerste koningsdag. Net als toen het nog koninginnedag heette is er grote vrijmarkt in de wijk. Iedereen biedt aan waar-ie vanaf wil in de hoop anderen zoveel mogelijk spullen (lees: rommel) tegen een zacht prijsje aan de hand te doen. Wij vallen in de laatste categorie en meteen op de eerste hoek, bij de eerste boom is het raak: een fietsje voor onze oudste dochter. We kunnen niet voorbij lopen, ze heeft ‘m al gezien. Mooie kleur, leuke set met meidenfietstassen achterop… Papa ook tevreden want weinig roest, juiste maat wielen, redelijke banden én … een aantrekkelijk vrijmarkt-prijsje! Even een rondje proefrijden, maar eigenlijk is al duidelijk dat dit ‘m wordt.

Onderwijl dat moeder en oudste dochter voor een testrit wegrennen resp. wegfietsen probeer ik een praatje met de aanbieder te maken. Lukt niet zo best omdat onze jongste dochter mij wat wil zeggen en ze trekt aan mijn hand en broek: “papa, ikke die!” Want, er staat nog een fietsje en die bevalt haar wel – zoveel is me uit de weinige woorden, de begerige ogen en het wijzende handje wel heel duidelijk. Mooie kleur, mooi mandje voorop… Papa ook tevreden, want weinig roest, juiste maat wielen, redelijke banden; geen zijwieltjes maar die hebben we nog wel liggen (deze jongedame is 2,5 jaar) … Precies zoals we er al eentje thuis in de tuin hebben staan, die ze alweer een poosje terug van haar zus heeft overgekregen.

Even overleg, als oudste-dochter met mama terugkomt, maar dan mag de jongste ook “haar” fietsje proberen. Hoewel ze thuis niet zo heel erg enthousiast is om het (nagenoeg identieke!) fietsje te gebruiken, trapt ze nu weg alsof ze bij de brandweer werkt en er zojuist groot alarm geslagen is. Op deze fiets (b)lijkt ze ineens alles te kunnen wat dusver steeds onmogelijk leek – zelfs zonder zijwieltjes!! Bijzonder, maar ook heel effectief omdat ze ons zo wel heel duidelijk laat zien, nee voelen(!), dat zij ook een eigen fiets wil. Misschien ook wel verdiend eigenlijk, in plaats van alleen maar “afdankertjes” van haar zus.

Gelukkig voor mama en papa is het tweede fietsje eveneens voorzien van een aantrekkelijk vrijmarkt-prijsje. Bovendien is het alternatief om haar eindeloos te moeten motiveren en urenlang achterna te rennen terwijl zij leert fietsen bepaald onaantrekkelijk. Beetje onderhandelen over de twee fietsjes levert een nog mooier vrijmarkt-prijsje op en we prijzen ons gelukkig met het enthousiasme van de twee meiden.

Zo gaat het denk ik op het werk ook. Het is niet leuk om (steeds) iets van een ander doorgeschoven te krijgen. Een idee, een opdracht, een oplossing. Soms is het gewoon heel erg leuk om te denken dat het allemaal van jezelf is. Je eigen idee, je eigen uitwerking, je eigen plan, je eigen oplossing voor een probleem. Dat klinkt in eerste instantie heel inefficiënt, als iedereen alles zelf bedenkt, maar het enthousiasme en elan waarmee daarna wordt verder gewerkt is juist bijzonder effectief. Omdat je er als manager niet continu achteraan hoeft te jagen en rennen om te zorgen dat het goedgaat!

Nu alleen dat eerste fietsje nog slijten; het wordt te vol in de schuur. Maar, de vrijmarkt is al weg. Iemand dus? Tientje. Omdat het vakantie is!

Advertenties

Vakantiemoooood

cimg2921Stel je voor dat je iedere dag alleen maar hoeft te doen waar je goed in bent. Dat je de hele dag alleen nog maar de dingen doet die je echt goed kunt. Zonder dat administratieve-, financiële-, personele-, ICT-, technische-, faciliterende-, organisatorische-, managerial-, commerciële-, communicatieve-, sales-, beleidsmatige- of klantkanten afleiden. “Je ding doen” dus, eigenlijk, omdat het werk precies bij je past.

Boer Baas heeft een grote hoeveelheid professionals in zijn stal en weide. Professionals die heel goed zijn in het doen van één ding, hun ding: melk maken van gras en water. Boer Baas investeert ook best veel om zijn professionals vooral (en alleen) hun ding te laten doen. Zo zorgt hij voor voldoende groen-grassige weiden, want dat kunnen koeien zelf niet zo goed aankopen en beheren. En Boer Baas zorgt dat het veilig is in de weiden en stallen, omdat koeien (zeker melkkoeien) bijvoorbeeld niet bestand zijn tegen een aanrijding met een auto of een uitglijder, de sloot in. Vers water, omdat ze anders ziek worden en daar niet altijd zelf van kunnen herstellen… Tijdig de shit opruimen, zodat ziekten minder of geen kans krijgen – maar voor de ontwikkeling van het gras in de weide is het juist wel weer heel goed spul! Voldoende bewegingsruimte zodat spieren en botten zo lang mogelijk meegaan zonder pijn en pijntjes. Enzovoort.

Gelukkig hebben deze professionals met Boer Baas iemand die inziet dat al dit werk en verzorgen heel belangrijk is. Hij weet dat het moet gebeuren en ook op tijd, maar hij weet ook dat zijn koeien er zelf niet toe in staat zijn en dat het anders ten koste gaat van hun kerncompetentie en prestaties. Eigenlijk is wat Boer Baas doet een combinatie van zoveel mogelijk van alle onderdelen waar geen van zijn koeien goed in is. Een breed werkgebied, waarbij het overzicht telt. En dat is dan uiteindelijk ook steeds maar weer hetzelfde.

En toch hè… Toch werken zelfs deze professionals niet het hele jaar door. Raar eigenlijk, want ze zijn ervoor gemaakt om dit, “hun ding”, te doen (letterlijk) en toch zit daar ook een maximum aan.Na een aantal maanden routeert Boer Baas zijn professionals uit de productie, naar de zijkant. Het is voor de koe ook belangrijk om eens in een heel ander ritme te leven. En er gebeuren ook echt heel andere dingen. Dat heeft een biologische achtergrond: nieuwe kalfjes levert een nieuwe impuls aan het melk geven. En Boer Baas geeft graag voldoende tijd en aandacht aan dit onderdeel van de jaarcyclus op zijn bedrijf. Het is een belangrijk moment om zijn professionals aan te laten sterken. Ze doen dan iets heel anders, waardoor daarna de productie weer (veel) beter verloopt.

De eerste feestdagen van dit jaar komen eraan. Voor heel veel onder ons zijn dat (verplichte) vrije dagen. Even wat anders, liefst met mooi zonnig weer! Feestdagen, mooi weer… Klinkt al heel aantrekkelijk en dan moet voor heel veel mensen de échte vakantie nog beginnen. Laat het een mooie tijd zijn, met ruimschoots biologische impulsen (…) om met nieuw elan daarna weer aan het werk te kunnen. Of stuur je manager eens goed en uitgebreid met vakantie?!

Tuinmanagement

GAR82_001Het zal niemand ontgaan zijn, we hebben een prachtig voorjaar, mooi weer, dus in de tuin schiet (er van)alles uit de grond. De kers heeft voor het eerst in drie jaar mooie bloesem, dus misschien komen er dit jaar wel vruchten aan. Een roos heeft prachtige bloemen en de passiebloem ziet er ook al veelbelovend uit. Bodembedekkers in aantrekkelijke kleuren trekken de eerste bijen al aan, net zoals de lavendel.

Sommige planten zijn daarbij door ons meer gewild dan anderen, zoals bijvoorbeeld een taaie bos zevenblad, of de brandnetels. Het is niet allemaal precies zo gepland als het de grond uitkomt, maar veel ervan is gelukkig wel heel mooi. Zevenblad ben ik niet zo’n fan van (weg ermee), maar de brandnetels hebben wel hele mooie bloemen. Die mogen dus nog even blijven staan.

Dit jaar is het allemaal vrij snel gegroeid, dus afgelopen weekeinde tijd genomen en de tuin aandacht gegeven. Welke planten willen we houden, hoe groot mag/moet dat dan zijn en wat doen we met de rest van wat er nu zoal in de aarde wortel heeft geschoten? Kiezen en bijknippen, rest omschoffelen, harken, opruimen. Op de composthoop, daar kunnen we volgend jaar weer van profiteren! Water erop, beetje verse voeding erbij (van de composthoop dus) en hopen dat de katten het een beetje met rust willen laten.

Het lijkt wel wat op managen. Je hebt niet (altijd) in de hand wat er zoal wortel schiet, op je afdeling, en hoe hard dat dan groeit. Omdat je geen grip hebt op alle omstandigheden (sommigen spreken van een crisis) en ook niet altijd op wat er zoal je landje op is gewaaid (fusie, overname, centralisatie). Soms moet je daarom wat water en voeding bijgeven, maar ook keuzes maken en niet alles toelaten. Bepalen wat je nodig hebt, hoe lang nog en de rest haal je weg.

In de tuin heel vanzelfsprekend, maar ik vraag me af of het op de werkvloer wel duidelijk genoeg is en gebeurt. Als we pas over twee jaar in de tuin aan het werk gaan, is het een hele andere orde. Dan zijn onze geplande bloemen en planten overwoekerd door de wildgroei. Terwijl we toch echt hebben nagedacht hoe we onze tuin willen invullen, zodat we er het meeste plezier van hebben. En ieder jaar kunnen we er daarom ook weer erg van genieten als het (ongeveer) uitpakt zoals wij dat willen. Alleen niet zonder dat we daarvoor op onze handen en knieën gaan, hard aan het werk dus. Manage je tuin, hoe groot of klein dan ook?!