Tagarchief: een koe is ook een professional; management; baas; professional; organiseren

Uitgemolken

001_boerderij-image-1450505Met veel plezier vertel ik mensen over mijn schrijfervaringen op deze blog en de inzichten die ik ermee op heb gedaan (schrijfstijl zowel als inhoudelijk). Maar, het is vooral een herhaling van reeds beschreven situaties en inzichten, geen nieuwe verhalen, en dus is het al een poosje stil op m’n blog. Het thema over Boer, Baas en Professional is uitgemolken. Geeft niks, ik heb er een heleboel inzichten van- en veel (vaak) mooie reacties op gekregen! Tot besluit nog een blog en de koe in de kont kijken, met een paar anekdotes:

Boer Baas bestaat echt, net zoals zijn professionals en zeker net zoals zijn uitdagingen, problemen en belevenissen. Hij belde mij over een bedrijf dat hij wilde beginnen voor een vergistingsinstallatie, zodat hij biogas kan gaan leveren. Of ik, gezien mijn creatieve inslag, misschien een naam voor hem wist. Het telefoontje kwam bijzonder ongelegen, maar in dat korte moment was mijn antwoord “doe maar Retegoed Biogas” en dat is nu zijn B.V. Je kunt je voorstellen dat zo’n naam ook in de navolgende dagen (aanmelden bij KvK, notariswerk, rekening aanvragen bij de bank etc.) tot reacties heeft geleid die uiteenlopen van beschaamd en vragend kijken tot breeduit bulderlachen?! Iemand behoefte aan een Duitse biogasonderneming? Biogas, verarsch(t) mich nicht! Engels? Smartass Biofuel! Amerikaans? melkunieSmart Assgas! Overige talen beheers ik heel beperkt, maar alle aanvullingen en ideeën zijn hartelijk welkom – laat een reactie achter!

Toen ik de blog “Herman” bekend maakte via Twitter, met #sexsells, was de eerste reactie dat ik gevolgd werd door Heleen van Royen. “Wie?” zegt u, maar ik vond het leuk!

In al het schrijven over Boer Baas en zijn Professionals heb ik geleerd dat alle clichés waar zijn en in alle organisaties voorkomen. Daarom zijn het natuurlijk ook de clichés (bijv. Onveranderd).

Mooie inzichten genoeg, maar mijn belangrijkste is denk ik dat uiteindelijk pas de verandering plaatsvindt bij de baas. Specifiek in het voorbeeld van Boer Baas kon de werkvloer allang veel beter presteren (al wisten die dat nog niet van zichzelf!!), alleen was het bedrijf daar nog niet op ingericht. Na een paar jaar experimenteren in de dagelijkse werkroutines, kwam bij Boer Baas het inzicht en hij organiseerde zichzelf weg uit de productie. Daarna ging het snel steeds beter met hem, zijn professionals en dus ook zijn bedrijf. Loslaten… Ik schat in dat nog veel bazen en professionals (!!) daar heel veel moeite mee hebben.

Tussendoor kon ik meewerken aan het project Het KantelingsAlfabet, wat leidde tot een nieuw 20150929-oerblog-Loslaten-in-1-simpele-tip-01project: KantelCafé. Heerlijke projecten, veel dynamiek, nieuwe mensen leren kennen die mij veel extra inzichten en ervaringen meegaven. Dank aan hen allemaal!!

Maar nu dus geen inspiratie, uitgemolken. Misschien is zo’n blog ook wel een mooi voorbeeld dat aan alles een einde komt?! Ook aan alle goede en mooie dingen.

Eén uitdaging heb ik nog steeds. Na pogingen in 2013, 2014, 2015 en 2016 wil ik Loeigoed laten uitgroeien tot woord van het jaar, uiterlijk in 2020. Help je mee?!!!

finish

 

Advertenties

Obstipatie

vertragingBij Boer Baas in het bedrijf produceren de professionals een onophoudelijke, eindeloze stroom shit. Het is inherent aan het werk(en) bij Boer Baas; ze spuien iedere dag shit. Daarom heeft hij een oplossing gezocht om ermee om te gaan. Da’s gelukt, zie Retegoed en Shitcultuur. Zo komt Boer Baas nu op een lucratieve manier van de shit af! Mooi, voor Boer Baas, goed gedaan.

Alleen zitten zijn professionals nog wel steeds volop in elkaars shit. Want iedere dag weer, op uiteenlopende momenten en verschillende plaatsen, door het hele gebouw; er is altijd wel een collega-professional die haar shit eruit gooit. Buiten in het veld valt dat niet zo heel erg op -ruimte genoeg- maar binnen in het bedrijf, vlak bij elkaar, des te meer. Daar is al heel snel duidelijk dat er ergens een professional haar shit staat te lozen. Dat hoor je: een bijna doorlopend spetterend geklater van professionals die, midden in een groep collega’s, hun shit uiten. En je kunt het ook zien: op dat moment ontstaat bij Boer Baas op de werkvloer een kleine opstopping en een oploopje van collega’s die gedwongen de shit moeten aanhoren en aanzien. Totdat diegene klaar is met haar shit uit te venten, dan komt iedereen weer in beweging en gaat verder waar ze was gebleven. Heel kort maar, totdat een nieuwe professional begint om haar shit te uiten en dan zelf haar collega’s ermee lastigvalt.

En als er zich ‘ns eentje beklaagt over het ongegeneerde uitventen van de shit (“boehh!”), wordt dat door de anderen tegengesproken (“boehh!”). Wat voor de een oplucht, is voor de ander een smet op het werk. Al die shit… Om nog maar te zwijgen over het oneindige gezeik!

Zie ook Herrie in de kudde, Retegoed en Shitcultuur

Retegoed!

imagesCA8KQG2MBoer Baas gaat in de stront. Niks nieuws zou je zeggen, voor Boer Baas, maar dit keer is het biogas. Daar kan nogal een luchtje aanzitten… Daarom begint Boer Baas er niet zomaar aan; hij is dan wel een boer maar lang niet gek!

Net als iedere baas en manager heeft Boer Baas goed zijn huiswerk gedaan voordat hij z’n besluit over het produceren van biogas nam. Alles heeft hij bekeken: veiligheid, milieu, investeringskosten, risicoinventarisatie, mogelijke maatregelen, verwachte rendementen, subsidiemogelijkheden, bouwplannen, terugverdientijd, projecturen, afzetmogelijkheden, klanten, (door)ontwikkelingskansen, vergunningen, ontheffingen, bestemmingsplannen en de lijst is nog veel langer. Een volledige marktanalyse over de hele keten, inclusief alle zijtakken en randvoorwaarden.

Het was heel veel werk om zijn plan compleet te krijgen. Er heeft daarom een aantal jaren geduurd voordat alles compleet was, correct en op papier stond, maar nu heeft Boer Baas toch zijn onderbuikgevoelens voldoende kunnen onderbouwen. Zo veel en zo goed dat niet alleen hij er in gelooft, maar ook de financiers, afnemers, wetgevers, subsidiegevers en als belangrijkste: z’n gezin.

Hij hoeft het “alleen nog maar even” te doen. Maar dan heeft hij wel mooi z’n eigen biogas – een nieuw product van zijn aloude bedrijf. Retegoed!

Zie ook Efficiënt probleem

Projectlijden

imagesCABTX1O3Het is zover. Eindelijk. Na j-a-r-e-n van voorbereiden, afstemmen, overleggen, heroverleggen, business case bouwen, stemmen, herstemming, bestemmingsplanoverleg, stemming maken en nog heel veel meer overige zaken en bankzaken kan Boer Baas aan het werk. Bijna gaat de vlag uit, want hier heeft hij echt heel lang en heel hard aan gewerkt. Hij heeft nu van alle belangstellende-, betrokken-, bijdragende-, warm-hart toedragende-, toewensende- en verwensende mensen akkoord om te beginnen met het project: hij gaat zijn droom realiseren!

Nu alleen nog even de uitvoering, maar gezien de vakman die hij is kan dat geen probleem zijn. Dus gaat Boer Baas op zoek naar een professional die het project voor hem gaat leiden en uitvoeren. Makkelijk genoeg, na alle jaren van grondige voorbereidingen. Dan kan Boer Baas ondertussen mooi weer wat aandacht aan zijn bedrijf geven, want daar is het met alle rompslomp van de voorbereidingen al een poosje niet meer zo heel erg van gekomen. Eigenlijk heeft hij best veel laten liggen en alleen het allerhoogst noodzakelijke opgepakt en bijgehouden. Komt dus goed uit dat het project er is, want dat kan dan ook mooi meteen een deel van het achterstallige werk oppakken.

Uiteraard is de projectleider een goede professional, want Boer Baas heeft ‘m met zorg geselecteerd. Hij weet dus heel veel van projectleiden af, al bijna net zoveel als Boer Baas in de voorbereidingen van zijn droom aan kennis heeft opgedaan. Het project kan dus maar één kant op … en zit binnen de kortste keren hartstikke muurvast. Boer Baas bemoeit zich compleet met de leiding en uitvoering van het project. Want na alle jaren van zorgvuldige voorbereiding heeft hij er toch echt een hele andere kijk op dan wat hij nu de projectleider ziet doen. Die projectleider morrelt op zijn beurt steeds aan het voorliggende traject, want alles wat er aan aannames is gedaan heeft vooral tot foute uitgangspunten en onmogelijke besluiten geleid. De samenwerking tussen Boer Baas en de projectleider vervormt steeds meer tot een impasse tussen een eigenwijze boer en zijn aannemer. De spanning loopt op, de relatie scheurt – net zoals het contract tussen de projectleider en Boer Baas.

Nieuwe poging… Niet met een andere projectleider, want die zijn toch allemaal hetzelfde pot nat, maar met een andere baas. Soort-zoekt-soort en bazen kun je op vertrouwen! Boer Baas selecteert iemand die voor hem de vaste bazentaken kan doen en zo het bedrijf runt. Hij neemt een week de tijd om alles uit te leggen en over te dragen; meer hoeft niet want hij blijft in de buurt aan het werk. Dat standaard bazenwerk is weliswaar best een hele klus, maar het is na alle jaren wel zo ingericht dat ook een tijdelijke baas het prima kan doen. Het hoeft “alleen nog maar even” gedaan te worden. Daarbij komt dat Boer Baas op ieder moment van de dag in de systemen kan zien hoe zijn vervanger-baas het doet en dus bij kan springen als het nodig is.

De tijdelijke baas leert snel en makkelijk. Moet ook wel, want anders was hij natuurlijk nooit een baas geweest. Boer Baas excelleert als projectmanager en bouwt alles precies zoals in zijn droom. Hij had ook niet anders verwacht – met zijn capaciteiten. Het project wordt een succes en de droom gerealiseerd. Aan je droom bouwen moet je ook niet aan anderen overlaten, dat moet je zelf doen.

Angstbaas

angstbaasBoer Baas is bang. Niet echt bang natuurlijk, want hij is de baas en bazen zijn nooit bang. In plaats van bang te zijn weten bazen het gewoon beter. Ze weten het zelfs veel- en ook heel vaak beter (lees: eigenlijk altijd wel). Boer Baas weet het beter omdat hij meer ervaring en kennis heeft en zo altijd (veel) beter en eerder dan alle anderen weet waarom het zus-of-zo moet en waarom het anders mis zal gaan. Het is daarom maar goed dat Boer Baas de baas is!

Boer Baas heeft nu een extreem lastige professional in zijn bedrijf. Precies de eigenschappen die hem zo geschikt maken voor het werk, maken de omgang met deze professional erg risicovol. Op meters afstand is al duidelijk dat de testosteronspiegel van deze professional een bovengemiddelde uitwerking heeft. Op hemzelf, maar ook op iedereen die dicht(er)bij komt: de professional laat continu heel krachtig en duidelijk merken waarom hij zo goed is in zijn werk.

Geen probleem voor Boer Baas, net als altijd weet hij al meteen de oplossing. Om de andere professionals te beschermen heeft hij een scheiding aangebracht, waarachter hij de lastige isoleert. En dat is de start van het nieuwe probleem: daarmee is de situatie voor iedereen nog veel duidelijker zichtbaar en dus interessanter om te gaan kijken. De volgende oplossing daarvoor is er al snel. Boer Baas verbiedt iedereen om in de buurt te komen van de geïsoleerde lastige. Omdat hij zeker weet dat het anders mis gaat en dat wil hij niet riskeren.

Heerlijk voor Boer Baas om baas te zijn, want dan kan hij dingen verbieden – de zekerheid die elke baas heeft. En als hij bang is, of consequenties niet helemaal kan overzien, is verbieden een prima manier om alles weer veilig te maken. Het enige waar Boer Baas niet de baas over is, zijn blijkbaar z’n eigen angsten…

Veranderstress

eenzaamNet als bij de meeste mensen hebben de professionals van Boer Baas heel veel behoefte aan rust en stabiliteit in hun werk en werkomgeving. Het liefst hebben ze zo min mogelijk (lees: helemaal geen) veranderingen. De dagelijkse routine levert vaak al uitdagingen genoeg op en als het dan (ineens) allemaal ook nog anders moet, geeft dat maar stress.

Maar Boer Baas ontkomt er niet aan om soms eens wat te veranderen. Voor die enkele keer dat er dan toch wat gebeurt, hebben zijn professionals zo hun manieren van omgaan met de stress die de projecten teweeg brengen. Ze blijven bijvoorbeeld veel dichter bij elkaar staan en stellen zich op in groepen. Ze plakken dan bijna aan elkaar vast want de groep geeft steun en bescherming en gedeelde smart is halve smart.

De sterke professionals hebben weer een andere tactiek: zij breken uit als ze zich bedreigd voelen en stress willen afblazen. Zo maken ze met veel stampij duidelijk dat ze het niet eens zijn met de gang van zaken. Ze springen over hekken heen, of dwars er doorheen. Lopen omheiningen omver, gaan andere professionals te lijf, rennen door sloten – of proberen dat – en merken dan pas dat het gras aan de andere kant hetzelfde smaakt.

Alle professionals, sterk en zwak, leveren door de stress meteen minder prestaties. Minder melk en ook nog eens met heel veel minder vet op de melk. De productie verwatert heel sterk. Bovendien wordt datgene wat ze verder nog uitscheiden veel zuurder: hun poep! En dat heeft dan weer gevolgen voor blessures in de stal en de kwaliteit van het gras omdat de mest zo zuur is.

Elke beweging in de stal wordt scherp gevolgd. Van alles en iedereen. Natuurlijk van de veranderaars in de stal (de aannemer en installateur bijvoorbeeld), maar ook van collega’s in de kudde. En zo wordt en blijft iedereen ook steeds heel erg onrustig van elkaar. De kleinste details leveren bijna een schokgolf aan reacties op, wat steeds ook weer tot nieuwe reacties, stress en onveiligheid leidt.

Boer Baas snapt niet waar zijn professionals zich zo druk over maken? Zoveel verandering is het niet en bovendien is het onvermijdelijk. Maar alles wat hij terugkrijgt is zure poep en boe-geroep. Dus vertelt Boer Baas zijn professionals het liefst zo min mogelijk (lees: niks meer) over de ontwikkeling van zijn bedrijf en de veranderingen die hij daarbij in gedachten heeft. Het verwart de professionals alleen maar, ondermijnt de productie en uiteindelijk snappen ze het toch niet.

Met deze ervaringen is Boer Baas een beetje bang voor de reacties en hij besluit daarom om z’n goede ideeën en plannen niet meer met zijn professionals te delen. Dan heeft hijzelf alvast een stuk minder stress van de verandering!

Bring your own Baas

BringYourOwnBossBoer Baas is het zat. Hij is al bijna 20 jaar baas en al die tijd investeerde hij intensief en vaak in zijn professionals. Hij verzorgde, voerde en vertroetelde hen. Dag en nacht stond- en staat hij voor hen klaar, weer of geen weer, zelfs als hij moe is gaat-ie door.

Maar zo langzaamaan vindt hij dat de samenwerking allemaal wel heel erg van alleen zijn kant moet komen. Op het oog zijn er vanuit de kudde wel tekenen van wederzijdse genegenheid, maar meestal wordt hij met een luid “Boeoehhw!” ontvangen. Daarom wil Boer Baas nou wel eens echt weten waar hij aan toe is. Een stukje commitment wil hij van zijn professionals zien, want hij vindt dat-ie dat ondertussen wel verdiend heeft, na al die jaren. Daarom organiseert hij met een paar concullega’s een soort koe-zoekt-baas. Alle buurboeren verzamelen zich op het erf bij Boer Baas, niet te dicht bij elkaar, lekker op afstand van elkaar. Boer Baas staat er ook tussen. Een van de buurvrouwen is gevraagd om het hek te openen en als zij dat doet zijn de koeien vrij om op zoek te gaan naar hun nieuwe baas. Die baas kan heel goed Boer Baas zijn, als ze hem kiezen, maar misschien ook wel een andere boer, die ook baas is.

Goed idee en zo geschiede. Alleen pakt het allemaal toch niet zo heel spectaculair uit. Om te beginnen rennen de professionals helemaal niet zo graag weg uit de stal, als het hek open gaat. En daarna vinden ze al die vreemde mannen op het erf maar een beetje eng en onwennig. De weinige professionals die in beweging komen kiezen dus vrij gemakkelijk en unaniem voor Boer Baas. Prettig, voor Boer Baas, want nu heeft hij zijn felbegeerde bevestiging: zijn professionals kiezen hem! Het experiment is dus gelukt, want de liefde voor elkaar (b)lijkt wederzijds.

’s Avonds in de stal wisselen de professionals onderling hun meningen uit over hun baas en zijn experiment: Boeoehhw!