Tagarchief: HNW

Uitgemolken

001_boerderij-image-1450505Met veel plezier vertel ik mensen over mijn schrijfervaringen op deze blog en de inzichten die ik ermee op heb gedaan (schrijfstijl zowel als inhoudelijk). Maar, het is vooral een herhaling van reeds beschreven situaties en inzichten, geen nieuwe verhalen, en dus is het al een poosje stil op m’n blog. Het thema over Boer, Baas en Professional is uitgemolken. Geeft niks, ik heb er een heleboel inzichten van- en veel (vaak) mooie reacties op gekregen! Tot besluit nog een blog en de koe in de kont kijken, met een paar anekdotes:

Boer Baas bestaat echt, net zoals zijn professionals en zeker net zoals zijn uitdagingen, problemen en belevenissen. Hij belde mij over een bedrijf dat hij wilde beginnen voor een vergistingsinstallatie, zodat hij biogas kan gaan leveren. Of ik, gezien mijn creatieve inslag, misschien een naam voor hem wist. Het telefoontje kwam bijzonder ongelegen, maar in dat korte moment was mijn antwoord “doe maar Retegoed Biogas” en dat is nu zijn B.V. Je kunt je voorstellen dat zo’n naam ook in de navolgende dagen (aanmelden bij KvK, notariswerk, rekening aanvragen bij de bank etc.) tot reacties heeft geleid die uiteenlopen van beschaamd en vragend kijken tot breeduit bulderlachen?! Iemand behoefte aan een Duitse biogasonderneming? Biogas, verarsch(t) mich nicht! Engels? Smartass Biofuel! Amerikaans? melkunieSmart Assgas! Overige talen beheers ik heel beperkt, maar alle aanvullingen en ideeën zijn hartelijk welkom – laat een reactie achter!

Toen ik de blog “Herman” bekend maakte via Twitter, met #sexsells, was de eerste reactie dat ik gevolgd werd door Heleen van Royen. “Wie?” zegt u, maar ik vond het leuk!

In al het schrijven over Boer Baas en zijn Professionals heb ik geleerd dat alle clichés waar zijn en in alle organisaties voorkomen. Daarom zijn het natuurlijk ook de clichés (bijv. Onveranderd).

Mooie inzichten genoeg, maar mijn belangrijkste is denk ik dat uiteindelijk pas de verandering plaatsvindt bij de baas. Specifiek in het voorbeeld van Boer Baas kon de werkvloer allang veel beter presteren (al wisten die dat nog niet van zichzelf!!), alleen was het bedrijf daar nog niet op ingericht. Na een paar jaar experimenteren in de dagelijkse werkroutines, kwam bij Boer Baas het inzicht en hij organiseerde zichzelf weg uit de productie. Daarna ging het snel steeds beter met hem, zijn professionals en dus ook zijn bedrijf. Loslaten… Ik schat in dat nog veel bazen en professionals (!!) daar heel veel moeite mee hebben.

Tussendoor kon ik meewerken aan het project Het KantelingsAlfabet, wat leidde tot een nieuw 20150929-oerblog-Loslaten-in-1-simpele-tip-01project: KantelCafé. Heerlijke projecten, veel dynamiek, nieuwe mensen leren kennen die mij veel extra inzichten en ervaringen meegaven. Dank aan hen allemaal!!

Maar nu dus geen inspiratie, uitgemolken. Misschien is zo’n blog ook wel een mooi voorbeeld dat aan alles een einde komt?! Ook aan alle goede en mooie dingen.

Eén uitdaging heb ik nog steeds. Na pogingen in 2013, 2014, 2015 en 2016 wil ik Loeigoed laten uitgroeien tot woord van het jaar, uiterlijk in 2020. Help je mee?!!!

finish

 

Advertenties

Glazen plafond

imagesY0UPN68MSoms hè, lijkt het net alsof Boer Baas een heel modern bedrijf heeft. In de afgelopen jaren heeft hij dan ook vrij veel veranderd en meegemaakt. Hij heeft bijna de hele productie geautomatiseerd en volledig 7×24 voor de professionals beschikbaar gemaakt. Zo kunnen ze nu in hun eigen tempo hun resultaten opleveren. Er zijn ruime kantoortuinen en (nog veel belangrijker) Boer Baas geeft zijn professionals zoveel mogelijk ruimte in het werkveld om te bewegen en te herkauwen, zodat de productiekwaliteit steeds beter wordt. Naast de productiebijdrage is ook altijd alle shit van de professionals welkom (zie Shitcultuur) en wanneer het nodig is zorgt Boer Baas op een intieme en aansprekende manier voor een stukje organisatieontwikkeling (zie Herman).

Boer Baas is ook een hele prettige baas. Met een hele moderne visie op maximaal rendement halen uit de beschikbare middelen. Of soms te investeren in nieuwe, andere middelen en ontwikkelingen omdat daarmee het rendement heel veel verbetert. Met oog voor alle aspecten en belanghebbenden van het bedrijf en in de branche (zie Retegoed).

Alleen emancipatie… da’s nog ff niet zo’n sterk punt van Boer Baas. Terwijl bij uitstek de feminiene kwaliteiten van de professionals de basis zijn voor de productiecapaciteit van het bedrijf, is het nog geen enkele professional gelukt om vanuit de productie door te groeien naar de directie! Hoe goed ze ook hun werk doen, meer dan inhoudelijke groei zit er voor de professionals niet in. Zelfs niet in het (ge)modern(iseerd)e bedrijf van Boer Baas.

Zie ook Het beste paar in de stal.

images1

Wijsheid

wijsheidDe afgelopen jaren heeft Boer Baas zijn bedrijfsvoering intensief geautomatiseerd (zie Opnieuw het oude werken en Probleemsysteem). Daarbij heeft hij zichzelf, als baas, compleet buiten de dagelijkse productietaken geplaatst. Best eng, zo’n verandering, ook voor een ambitieus manager en ondernemer als Boer Baas! Want hoe zorg je dat alles goed loopt als je er zelf niet meer iedere dag intensief bij betrokken bent?

Om die angst te ondervangen heeft Boer Baas een state-of-the-art dashboard ingericht, waarin hij op elk tijdstip alle actuele gegevens van de productie kan inzien. En als er acuut wat misgaat in de productie ontvangt hij daarvan automatisch een SMS-bericht.wijsheid-2_0

Het nieuwe systeem is allemaal heel gebruiksvriendelijk, voor de professionals en Boer Baas, maar ze moeten er nog wel even mee leren werken – ieder op zijn eigen manier.

Midden in de nacht en Boer Baas’ telefoon gaat af: een SMS dat er een grote verstoring is in de productie. Half aangekleed stormt hij de afdeling op en kijkt wat er aan de hand is. Zijn onderzoek levert al snel de oorzaak op. Het is gelukkig niet al te lastig, hij herstelt de situatie en gaat zijn bed weer in.

Anderhalf uur later, zo’n zelfde SMS. Hetzelfde ritueel waarbij Boer Baas half aangekleed en al-iets-minder-enthousiast op zoek gaat naar de oorzaak van deze productieverstoring. Blijkt dezelfde reden te zijn. Boer Baas herstelt weer, beetje grondiger dan eerder die nacht, dat wel, en gaat z’n bed weer in.uil-een-symbool-van-wijsheid-en-kennis-8981252

Een uur later, weer SMS. G@#F%^k! Bijna woedend rent Boer Baas weer naar de productie. “Stelletje stomme herkauwers!”. Hij stormt naar de plek waar hij die nacht al twee keer eerder is geweest en ziet … dat daar helemaal geen probleem is. Ai…!

Heel goed, dat lerend vermogen van Boer Baas, alleen brengt het automatisch met zich mee dat hij een deel van zijn toekomstig lerend vermogen inlevert. Omdat hij te snel van mening is de oorzaak al te kennen en dan dus ook de oplossing alvast weet. Zijn ervaring is een blokkade voor verdere wijsheid: mogelijke andere oorzaken en alternatieve oplossingen.

Jammer, ervaring. Het benevelt je nieuwsgierigheid.

Er gebeurt momenteel heel veel in de wereld, vlakbij en verder weg.
Via TV en internet kijken we live mee met de slachtoffers en daders. Ik hoop
dat we in alle gebeurtenissen die ogenschijnlijk zoveel overeenkomsten hebben,
in staat blijven om de feiten en verschillen te duiden en er steeds opnieuw
met een open- en onderzoekende blik naar kunnen blijven kijken.

wisdom-2

Bord voor je kop, muren in je hoofd!

EscherOmhoogOmlaagBoer Baas heeft volop hekken, greppels en prikkeldraad op zijn bedrijf. En hij heeft gebouwen, met grote deuren die op slot kunnen. Niet voor zijn professionals, want die hebben dat allemaal niet nodig. Zij willen niets liever dan bij Boer Baas blijven. Ze houden van Boer Baas en hij houdt van zijn professionals! Want Boer Baas zorgt ervoor dat het gras groener is dan bij de buren. En het werkveld is altijd fris en aantrekkelijk voor zijn professionals. Zelfs alle shit is altijd welkom bij Boer Baas (zie shitcultuur). De systemen en werkprocessen zijn zo ingericht dat de professionals er alleen maar plezier van hebben. Geen enkele reden dus om uit elkaar te gaan.

Zo’n modern bedrijf; helemaal gericht op maximale vrijheid en prestaties van de professionals. En toch… Hekken, prikkeldraad, muren, deuren, sloten. Voor Boer Baas zijn al die grenzen niet bedoeld om de professionals te hinderen, maar juist om hen te beschermen en te helpen. Zodat fouten of ongelukken worden voorkomen. Bijvoorbeeld omdat er buiten het werkveld dingen gebeuren waar de professionals niet goed tegen opgewassen zijn. Omdat het hele snelle bewegingen zijn, of hele onverwachte. Vergeet de concullega’s ook niet, die graag de toppers van Boer Baas aan hun bestand zouden toevoegen!

25 jaar geleden viel de Berlijnse muur. Hij werd gebouwd als bescherming tegen de fascistische invloeden, volgens de bouwers. En passant bleek diezelfde muur ook heel geschikt om te verhinderen dat mensen vluchtten, zodat de DDR niet nog meer goede professionals zag weglopen. Afgelopen weekeinde is uitgebreid herdacht en gevierd dat de muur verdween. Weg muur, weg prikkeldraad, weg hekken, weg deuren-met-slot, weg slagbomen… Weg grenzen. Toch?

Nou…. Nee. Tegelijk met het opheffen van De Muur en Het IJzeren Gordijn als fysieke scheidingen, bleef er nog steeds een scheiding: die tussen Ossies en Wessies. En er ontstonden ook gewoon weer nieuwe Muren, verderop in de wereld. Soms uit steen en beton, vaker nog door nieuwe grenzen te trekken in- en tussen landen, of in- en tussen volken. Volgens mij zitten grenzen daarom vooral in ons hoofd. Het zijn onze belemmeringen, angsten en overtuigingen. We bouwen onze wereld zoals wij zijn en denken: in hokjes die veiligheid simuleren. De muren, hekken en het prikkeldraad zijn een uiting van onze angsten, gegoten in beton en afgegrensd met prikkeldraad. Zo is duidelijk wat- en waar het veilig is, zodat wij (maar vooral ook de anderen!) geen risico’s lopen.

Zie ook DomiNEE – DomiJA. Hekken in de kantoortuin

1982035178_a63a4d1399

Opnieuw het oude werken

oude-werken-bonus-leasebakDe professionals van Boer Baas zijn geboren flexwerkers. Ze hebben weliswaar hun voorkeur als het gaat om werkdomein en werkveld, maar ze zijn ijzersterk in het steeds weer vinden van een nieuwe, andere, vruchtbare werkplek. Die eigenschap zorgt telkens weer voor frisse input waardoor ze veel productiever zijn! Een werkplek in het veld is voor hen heel natuurlijk; niemand die om een vaste plek maant. Boer Baas ook niet; hij bezoekt gewoon iedere dag zijn professionals in het veld om te zien hoe het met hen gaat.

Ergens midden vorige eeuw kocht Boer Baas een paar machines om de productie te vergemakkelijken. Hij plaatste die machines op het hoofdkantoor en dat werd meteen ook de belangrijkste plek van het bedrijf. Je ontkwam er als professional niet (meer) aan om op specifieke momenten aanwezig te zijn, want anders waren de gevolgen bijzonder pijnlijk. De tijd dat het werk buiten in het veld gebeurde was voorbij.

Door de machines was er plek (capaciteit) voor veel meer professionals in het bedrijf van Boer Baas, maar daardoor had hij geen tijd meer om steeds buiten iedereen op te moeten zoeken. Tijd is geld, vooral zijn tijd, dus hield hij iedereen het liefst onder handbereik. Het populaire en aantrekkelijke flexwerken werd zo beperkt tot een paar uur per dag, strak afgemeten op de klok van Boer Baas.

En nu zijn er weer andere machines. De techniek en ontwikkelingen gaan door en deze machines combineren prima met (het aloude) flexwerken. Boer Baas ook heel erg blij mee, want het werd steeds drukker op het hoofdkantoor met allemaal professionals die een werkplek nodig hebben. De kosten voor huisvesting liepen behoorlijk op! Het hoofdkantoor uitbreiden is hartstikke duur, maar het werkveld eromheen is nagenoeg gratis. Dus Boer Baas investeert in nieuwe machines, laat zijn professionals (weer…) los en ziet ze wat minder. Hij automatiseert zoveel mogelijk van zijn eigen werk (hoofdzakelijk controles, want met de nieuwe machines doen de professionals dat zelf) en laat zijn experts (weer…) vrij in het veld werken. Heel natuurlijk; precies zoals ze dat vroeger ook mochten en zoals ze dat het beste kunnen. Het Oude Werken, maar dan opnieuw.

Zie ook Opnieuw werken en Hekken in de kantoortuin

Baas de baas

425_web-ere-seesaw-par116898We hebben een nieuw MT. Niet een/één nieuwe manager, maar echt allemaal nieuwen. Her-en-der vandaan verzameld en nu bij ons vol enthousiasme binnengekomen en binnengehaald om “de klus” te klaren.

Al in de eerste vergaderingen wil dit MT zich van z’n beste kant laten zien. Het duurt dus niet lang of een nieuwe MT-er gaat ons uitleggen hoe het hoort en vraagt retorisch waarom het nu niet zo is? Zo-hoort-dit en zo-hoort-dat: woord voor woord scoort hij z’n punten. Allemaal terechte opmerkingen, stom eigenlijk dat het er nog niet is…

Voordat Boer Baas de leiding in het bedrijf overnam heeft hij op school fors gestudeerd en geleerd over boeren en bedrijven. Alle (toen) nieuwe ideeën en theorieën zijn uitgebreid behandeld en in tentamens overhoord. Daarnaast heeft hij stages gelopen (zelfs in het buitenland) en zo op andere boerderijen allemaal voorbeelden (best practices) gezien van Het Nieuwe Boeren; bijna nog mooier dan hij op school al had geleerd.

Terug in Nederland en afgestudeerd werd Boer Baas manager van de boerderij die van zijn vader en opa was geweest. Hij kende het bedrijf al zijn hele leven en na al zijn stages wist hij precies wat er allemaal aan ontbrak en miste. Ruimschoots kans om te verbeteren en nou hij de baas was de hoogste tijd om er wat aan te doen!

Helaas. Hoe Boer Baas ook zijn best deed, in zijn bedrijf werkten alle prachtige schooltheorie en buitenlandervaringen niet. De dieren werden massaal ziek, zijn personeel kon daar niet mee omgaan, de productie ging onderuit en het bedrijf liep ernstige schade op. Bijna failliet; dikke tegenvaller voor Boer Baas… Terug naar de basis, precies zoals vader en opa Baas altijd werkten.

Met een gezonde dosis ondernemen (en een forse hoeveelheid geld investeren) is het Boer Baas uiteindelijk alsnog gelukt om zijn doelen te realiseren. Er kwam een hele andere manier van werken. Met een compleet nieuwe, volledig geautomatiseerde melkinstallatie (robot) leveren dezelfde koeien nu, alsnog, echt heel-veel betere resultaten!

Maandagmorgenoverleg op ons werk. We laten de nieuwe MT-er doorpraten en merken dat er wat ruimte valt om te reageren op zijn pleidooi. Veruit het meeste van zijn inkoppers is wat wij ook willen. We grijpen onze kans en geven inzicht in al onze wensen en plannen, kennis en lopende projecten. Wat er nog niet is, van zijn verbazingenlijstje, staat al lang op onze actielijst te wachten. De huidige systemen zijn nl. ongeschikt, maar de vorige MT-er(s) hebben geen prioriteit gegeven aan het verbeteren ervan – was iets met budgetten ofzo.

Maar nu hebben we nieuwe MT-ers en dus nieuwe kansen. Hun visie dat ons werk veel beter kan is precies wat wij nodig hebben en wij zijn daar héél erg blij mee!! Het kan niet anders of zij gaan de juiste besluiten nemen, geld beschikbaar stellen en de systeemaanpassingen doen die wij nodig hebben. Kijk, dán is het ineens heel prettig als een baas het allemaal beter weet. Of denkt te weten…

Grijsbond

premium_3dHet is de afgelopen jaren crisis geweest op de melk- en koeienmarkt. Eerst was er de Gekke Koeien Ziekte. Dat speelde (ver) overzee, maar de branche in ons land kreeg er goed last van! Tijdenlang was er uitval van de vraag en bleven boeren met hun melk zitten. Daarna waaide het mond-en-klauwzeer-virus rond. Dat heeft weliswaar een paar bedrijven in Nederland geraakt en bij Boer Baas en in zijn regio was er niets van te merken. Alleen maakten de wet- en regelgevers geen enkele uitzondering, dus alle vervoer van melk en vee was uitgesloten. Waardoor ook Boer Baas zijn melk in het riool kon pompen.

Net toen alles weer wat stabiliseerde waren er opeens aan de andere kant van het continent allemaal verhalen over onbetrouwbare melk, vervuiling met dioxine. Hoe dat dan weer kon was maar typisch, want in Nederland bleek er niks van. Alleen was het wel al geroepen en alle boeren in Nederland waren de dupe omdat ze (alweer…) geen kant op konden met hun productie en producten. Behalve dan (weer…) alles door het riool wegspoelen. Ondernemersrisico a-la, maar tegen zulke grote machten en krachten sta je als boer snel machteloos.

Natuurlijk blijft een slimme ondernemer niet toekijken en Boer Baas al helemaal niet. Omdat de opbrengsten van zijn bedrijf terugliepen, stuurde hij strikt en strak op de kosten. Hij stopte dus meteen met bijvoeren van (duur en extra) krachtvoer. Bovendien kon hij zijn melk niet verkopen maar was hij wel heel veel tijd kwijt om dat op te halen bij de koeien (melken) en te vernietigen (wegpompen). Daarom heeft hij een deel van de kudde alleen nog maar in de weide laten grazen en stopte ermee hen te melken. Met gevolg dat de koeien de hele dag maar een beetje doelloos rondhangen. Zonde van zoveel mooie professionals in de kracht van hun leven, maar Boer Baas kon niet anders dan ze laten gaan.

Gelukkig trekt de vraag nu weer aan! Bij Boer Baas en iedereen in de sector. En dat is meteen ook duidelijk. Iedereen heeft een tijdlang geen jong vee meer ingekocht. Logisch, er was geen geld en als je je huidige vee naar buiten stuurt dan haal je geen nieuwe dieren extra in je kudde en stal. Maar nu is de vraag naar jonge professionals overweldigend en zijn ze niet aan te slepen. Waardoor de prijzen scherp stijgen en (vooral) de besten ronduit duur zijn.

Daar komt bij dat het aanschaffen van die dieren weliswaar veel geld kost (veel meer dan vroeger), maar daarmee ben je er nog niet. Eenmaal in de stal hebben de nieuwen een effect op de kudde. De integratie kost moeite en tijd van Boer Baas die dan continu scherp op moet letten wat er gebeurt. Uren die hem beletten om bezig te zijn met andere dingen, waardoor werk blijft liggen en hij mensen in moet huren om dat werk dan te doen. En áls Boer Baas dan eens iets anders aan het doen is, gaat het mis en raken er dieren gekwetst. Waarvoor de veearts dan gebeld wordt om te behandelen en/of medicatie voor te schrijven. Allemaal niet gratis. Bovendien kan in sommige gevallen van medicatie de melk niet meer gebruikt worden waardoor naast de extra kosten voor zorg, de opbrengsten ook nog eens wegvallen. Een extra, dubbele aanslag op de portemonnee van de boer! En als ze ook maar zo weinig als een fractie van een kans krijgen, dan rennen de nieuwen weg. Zelfs over hekken en door deuren heen. Kun je daar als boer-met-je-goede-gedrag achteraan om de schade te herstellen.

Dan zijn die ouwe koeien eigenlijk zo slecht nog niet, ondanks al hun (eigen)aardigheden. Ze kennen de stal, houden ervan. Ze hebben allemaal een plekje voor hun werk, herkauwen. Liefst een eigen plekje, dat helemaal alleen van henzelf is. Dat kost omgerekend een boel ruimte in de stal, maar omdat er minder koeien “in productie” zijn, sinds de crises, is die ruimte er ook. Ze hoeven niet te delen, niet te flexen, of steeds op zoek te gaan naar een beschikbaar plekje om te herkauwen. Wat veel stress scheelt, waardoor ze dan weer extra melk en room leveren. Zonder onrust in de stal zijn er ook minder blessures. Dus minder veearts en aanverwante kosten. Tenslotte weten ze allemaal van elkaar hoe het eraan toegaat in de kudde en hoeft Boer Baas niet iedere dag alles te begeleiden.

Boer Baas denkt er nog eens goed over na. Hij ziet dat zijn “grijze” grazers het nog prima doen. Jammer voor al die jong-professionals: eerst alle crises waardoor er geen plek voor hen is, daarna verliezen ze van de voordelen van de oude garde. Ondanks hun eigen voordelen. Is grijs dan het nieuwe goud?!?