Tagarchief: loeigoed; een koe is ook een professional; eenkoeisookeenprofessional; het nieuwe werken; HNW; modern organiseren; melkkoe

Uitgemolken

001_boerderij-image-1450505Met veel plezier vertel ik mensen over mijn schrijfervaringen op deze blog en de inzichten die ik ermee op heb gedaan (schrijfstijl zowel als inhoudelijk). Maar, het is vooral een herhaling van reeds beschreven situaties en inzichten, geen nieuwe verhalen, en dus is het al een poosje stil op m’n blog. Het thema over Boer, Baas en Professional is uitgemolken. Geeft niks, ik heb er een heleboel inzichten van- en veel (vaak) mooie reacties op gekregen! Tot besluit nog een blog en de koe in de kont kijken, met een paar anekdotes:

Boer Baas bestaat echt, net zoals zijn professionals en zeker net zoals zijn uitdagingen, problemen en belevenissen. Hij belde mij over een bedrijf dat hij wilde beginnen voor een vergistingsinstallatie, zodat hij biogas kan gaan leveren. Of ik, gezien mijn creatieve inslag, misschien een naam voor hem wist. Het telefoontje kwam bijzonder ongelegen, maar in dat korte moment was mijn antwoord “doe maar Retegoed Biogas” en dat is nu zijn B.V. Je kunt je voorstellen dat zo’n naam ook in de navolgende dagen (aanmelden bij KvK, notariswerk, rekening aanvragen bij de bank etc.) tot reacties heeft geleid die uiteenlopen van beschaamd en vragend kijken tot breeduit bulderlachen?! Iemand behoefte aan een Duitse biogasonderneming? Biogas, verarsch(t) mich nicht! Engels? Smartass Biofuel! Amerikaans? melkunieSmart Assgas! Overige talen beheers ik heel beperkt, maar alle aanvullingen en ideeën zijn hartelijk welkom – laat een reactie achter!

Toen ik de blog “Herman” bekend maakte via Twitter, met #sexsells, was de eerste reactie dat ik gevolgd werd door Heleen van Royen. “Wie?” zegt u, maar ik vond het leuk!

In al het schrijven over Boer Baas en zijn Professionals heb ik geleerd dat alle clichés waar zijn en in alle organisaties voorkomen. Daarom zijn het natuurlijk ook de clichés (bijv. Onveranderd).

Mooie inzichten genoeg, maar mijn belangrijkste is denk ik dat uiteindelijk pas de verandering plaatsvindt bij de baas. Specifiek in het voorbeeld van Boer Baas kon de werkvloer allang veel beter presteren (al wisten die dat nog niet van zichzelf!!), alleen was het bedrijf daar nog niet op ingericht. Na een paar jaar experimenteren in de dagelijkse werkroutines, kwam bij Boer Baas het inzicht en hij organiseerde zichzelf weg uit de productie. Daarna ging het snel steeds beter met hem, zijn professionals en dus ook zijn bedrijf. Loslaten… Ik schat in dat nog veel bazen en professionals (!!) daar heel veel moeite mee hebben.

Tussendoor kon ik meewerken aan het project Het KantelingsAlfabet, wat leidde tot een nieuw 20150929-oerblog-Loslaten-in-1-simpele-tip-01project: KantelCafé. Heerlijke projecten, veel dynamiek, nieuwe mensen leren kennen die mij veel extra inzichten en ervaringen meegaven. Dank aan hen allemaal!!

Maar nu dus geen inspiratie, uitgemolken. Misschien is zo’n blog ook wel een mooi voorbeeld dat aan alles een einde komt?! Ook aan alle goede en mooie dingen.

Eén uitdaging heb ik nog steeds. Na pogingen in 2013, 2014, 2015 en 2016 wil ik Loeigoed laten uitgroeien tot woord van het jaar, uiterlijk in 2020. Help je mee?!!!

finish

 

Advertenties

Opnieuw het oude werken

oude-werken-bonus-leasebakDe professionals van Boer Baas zijn geboren flexwerkers. Ze hebben weliswaar hun voorkeur als het gaat om werkdomein en werkveld, maar ze zijn ijzersterk in het steeds weer vinden van een nieuwe, andere, vruchtbare werkplek. Die eigenschap zorgt telkens weer voor frisse input waardoor ze veel productiever zijn! Een werkplek in het veld is voor hen heel natuurlijk; niemand die om een vaste plek maant. Boer Baas ook niet; hij bezoekt gewoon iedere dag zijn professionals in het veld om te zien hoe het met hen gaat.

Ergens midden vorige eeuw kocht Boer Baas een paar machines om de productie te vergemakkelijken. Hij plaatste die machines op het hoofdkantoor en dat werd meteen ook de belangrijkste plek van het bedrijf. Je ontkwam er als professional niet (meer) aan om op specifieke momenten aanwezig te zijn, want anders waren de gevolgen bijzonder pijnlijk. De tijd dat het werk buiten in het veld gebeurde was voorbij.

Door de machines was er plek (capaciteit) voor veel meer professionals in het bedrijf van Boer Baas, maar daardoor had hij geen tijd meer om steeds buiten iedereen op te moeten zoeken. Tijd is geld, vooral zijn tijd, dus hield hij iedereen het liefst onder handbereik. Het populaire en aantrekkelijke flexwerken werd zo beperkt tot een paar uur per dag, strak afgemeten op de klok van Boer Baas.

En nu zijn er weer andere machines. De techniek en ontwikkelingen gaan door en deze machines combineren prima met (het aloude) flexwerken. Boer Baas ook heel erg blij mee, want het werd steeds drukker op het hoofdkantoor met allemaal professionals die een werkplek nodig hebben. De kosten voor huisvesting liepen behoorlijk op! Het hoofdkantoor uitbreiden is hartstikke duur, maar het werkveld eromheen is nagenoeg gratis. Dus Boer Baas investeert in nieuwe machines, laat zijn professionals (weer…) los en ziet ze wat minder. Hij automatiseert zoveel mogelijk van zijn eigen werk (hoofdzakelijk controles, want met de nieuwe machines doen de professionals dat zelf) en laat zijn experts (weer…) vrij in het veld werken. Heel natuurlijk; precies zoals ze dat vroeger ook mochten en zoals ze dat het beste kunnen. Het Oude Werken, maar dan opnieuw.

Zie ook Opnieuw werken en Hekken in de kantoortuin

BOEHH Baas

imagesCAG1QZEUBoer Baas is boos. Boos op zijn professionals; stelletje ondankbare herkauwers! Natuurlijk weet hij wel dat z’n professionals hem niet begrijpen, maar het vreet aan hem. Hij is eigenlijk ook maar een mens en heeft soms gewoon behoefte aan een beetje begrip en erkenning. Een paar begripvolle woorden; een schouder om op uit te huilen; ruimte om z’n hart(je) te luchten. Hij werkt zo hard, slooft zich uit, maar alles dat hij ooit van zijn professionals krijgt is BOEHH!

Boer Baas kan er niet meer tegen. Het is een eenzame wereld. Oneerlijk ook, vindt hij. Hoe kan het nou dat zijn professionals alleen maar ontevreden zijn? Dat ze niet zien hoeveel, hoe hard, hoe vaak hij werkt? Hoeveel goeds hij doet en hoe goed hij al dat goeds dan doet? Wat er allemaal bij komt kijken, hoeveel het van hem vraagt en hoeveel hij dan geeft? Maar steeds weer als een professional zijn mond opendoet, komt er alleen maar een luid BOEHH!

Om te laten zien dat het echt heel goed gaat met hem en het bedrijf laat Boer Baas alle professionals meekijken met alles wat hij doet en deed. Hij beschrijft uitvoerig waar hij zo druk mee bezig is en was en hoe trots hij daar op is. Maar alle bazen-transparantie en -transpiratie ten spijt blijven zijn professionals onveranderd en eenduidig hun mening geven: BOEHH!

Boer Baas wil het niet meer (hoeven) horen. Daarom schaft hij het klagen af; hij verbiedt het. Via een memo laat hij weten dat het verboden is om te klagen. Dat iedereen z’n mond moet houden en dat als je toch je mond opendoet, er alleen nog maar positieve en trotse bijdragen mogen worden geleverd. De memo wordt eensluidend en met luide instemming door de professionals ontvangen: BOEHH!

Zie ook Herrie in de kudde en Bring your own Boss

4.0?

imagesCA8XYNAP1.0
De opa van Boer Baas, Opa Baas, had als eigenaar van zijn bedrijf ca. 20 professionals. Daar had hij zijn handen vol aan: iedere dag wil elke individuele professional twee keer aandacht om de productie af te stemmen en te controleren. Dat was zoveel werk, dat lukte hem niet alleen. Daarom had Opa Baas mensen in dienst en vroeg hij zijn oudste kinderen en (soms) zijn vrouw mee om de productie te begeleiden. Een soort middenkader, dat samen snel en efficiënt voor de productie zorgt, zodat Opa Baas daarnaast ook nog tijd en ruimte heeft om het overige bazenwerk te doen. 20 professionals intensief begeleiden, is fysiek heel zwaar werk en vereist daarom een heel team, maar het is wel een (voor die tijd) groot en trots bedrijf!

2.0
Het bedrijf ging over naar de zoon van Opa Baas en de vader van Boer Baas, Papa Baas. Papa Baas had al van jongs af aan meegeholpen in de productie en was het op jonge leeftijd al zat om de professionals zo veel en zo vaak te moeten ondersteunen – dat kan vast heel anders?! Hij werd in die overtuiging ondersteund door de uitvinding van machines die zijn productietaken heel erg zouden vergemakkelijken. Plus: Papa Baas zag in dat zijn bedrijf veel meer capaciteit had en dat er voor heel veel meer professionals ruimte in zijn bedrijf was. Dus Papa Baas mechaniseerde een groot deel van zijn primaire proces, zodat hij veel minder mensen hoefde inhuren. Ook meteen goed voor z’n gezin, want hij was niet van plan om (net zoals zijn vader, Opa Baas) vrouw en kinderen mee in het werk te slepen. Mocht ook niet meer: de kinderen hadden nu leerplicht en moesten daarom dus op tijd op school zijn. Papa Baas kan nu in z’n eentje 2 keer per dag met iedere professional het werk afstemmen, en hij heeft wel bijna 3 keer zoveel professionals als zijn vader, Opa Baas. De ontwikkeling en uitbreiding zijn dus een succes, na enige tijd, en alle doelstelling worden gerealiseerd, na enige gewenning.

3.0
Na Opa en Papa wordt Boer Baas de eigenaar en leider van het bedrijf. Ook hij heeft gezien dat er nieuwe ontwikkelingen zijn: de automatisering grijpt om zich heen en door andere techniek en logistiek is het mogelijk om het bedrijf nog veel efficiënter te maken. En hij heeft geen zin meer om steeds het eten met zijn gezin te moeten missen, zoals hij altijd van zijn vader, Papa Baas, heeft gezien. Dus Boer Baas automatiseert het proces. Zodanig dat hij alleen nog bij hoge uitzondering hoeft in te grijpen. De professionals regelen zelf hun eigen werk en productie en Boer Baas controleert alleen nog vanuit zijn kantoor – ongeveer tien minuten per dag. Hij krijgt een melding op zijn mobiel als er acute productieverstoringen zijn. Dat is slechts een paar keer per week. Die incidenten kosten ook altijd maar weinig tijd, terwijl de dagelijkse routine van Papa Baas iedere week nog 14 keer ruim 2 uur kostte. Nieuwe ontwikkelingen, nieuwe uitbreidingen en het bedrijf groeit tot bijna het 10-voudige wat Opa Baas had en Boer Baas eet alle maaltijden met zijn gezin mee. Alle doelstellingen weer gehaald

4.0?
De kinderen van Boer Baas komen graag op het bedrijf. Ze rennen en spelen er, zonder er zelf maar een hand naar uit te hoeven steken. Sterker nog: alles wat ze in de productieomgeving aanraken leidt tot een verstoring en dat is niet de bedoeling. De professionals redden zichzelf, binnen de kaders en geautomatiseerde processen, en presteren ieder jaar weer een beetje beter dan het jaar ervoor. Je zult toch kind zijn van Boer Baas; hoe kun je dat nou nog overtreffen??

Zie ook Leiderschap nul-tot-nu en Herkauw Monday

Veranderstress

eenzaamNet als bij de meeste mensen hebben de professionals van Boer Baas heel veel behoefte aan rust en stabiliteit in hun werk en werkomgeving. Het liefst hebben ze zo min mogelijk (lees: helemaal geen) veranderingen. De dagelijkse routine levert vaak al uitdagingen genoeg op en als het dan (ineens) allemaal ook nog anders moet, geeft dat maar stress.

Maar Boer Baas ontkomt er niet aan om soms eens wat te veranderen. Voor die enkele keer dat er dan toch wat gebeurt, hebben zijn professionals zo hun manieren van omgaan met de stress die de projecten teweeg brengen. Ze blijven bijvoorbeeld veel dichter bij elkaar staan en stellen zich op in groepen. Ze plakken dan bijna aan elkaar vast want de groep geeft steun en bescherming en gedeelde smart is halve smart.

De sterke professionals hebben weer een andere tactiek: zij breken uit als ze zich bedreigd voelen en stress willen afblazen. Zo maken ze met veel stampij duidelijk dat ze het niet eens zijn met de gang van zaken. Ze springen over hekken heen, of dwars er doorheen. Lopen omheiningen omver, gaan andere professionals te lijf, rennen door sloten – of proberen dat – en merken dan pas dat het gras aan de andere kant hetzelfde smaakt.

Alle professionals, sterk en zwak, leveren door de stress meteen minder prestaties. Minder melk en ook nog eens met heel veel minder vet op de melk. De productie verwatert heel sterk. Bovendien wordt datgene wat ze verder nog uitscheiden veel zuurder: hun poep! En dat heeft dan weer gevolgen voor blessures in de stal en de kwaliteit van het gras omdat de mest zo zuur is.

Elke beweging in de stal wordt scherp gevolgd. Van alles en iedereen. Natuurlijk van de veranderaars in de stal (de aannemer en installateur bijvoorbeeld), maar ook van collega’s in de kudde. En zo wordt en blijft iedereen ook steeds heel erg onrustig van elkaar. De kleinste details leveren bijna een schokgolf aan reacties op, wat steeds ook weer tot nieuwe reacties, stress en onveiligheid leidt.

Boer Baas snapt niet waar zijn professionals zich zo druk over maken? Zoveel verandering is het niet en bovendien is het onvermijdelijk. Maar alles wat hij terugkrijgt is zure poep en boe-geroep. Dus vertelt Boer Baas zijn professionals het liefst zo min mogelijk (lees: niks meer) over de ontwikkeling van zijn bedrijf en de veranderingen die hij daarbij in gedachten heeft. Het verwart de professionals alleen maar, ondermijnt de productie en uiteindelijk snappen ze het toch niet.

Met deze ervaringen is Boer Baas een beetje bang voor de reacties en hij besluit daarom om z’n goede ideeën en plannen niet meer met zijn professionals te delen. Dan heeft hijzelf alvast een stuk minder stress van de verandering!

Bring your own Baas

BringYourOwnBossBoer Baas is het zat. Hij is al bijna 20 jaar baas en al die tijd investeerde hij intensief en vaak in zijn professionals. Hij verzorgde, voerde en vertroetelde hen. Dag en nacht stond- en staat hij voor hen klaar, weer of geen weer, zelfs als hij moe is gaat-ie door.

Maar zo langzaamaan vindt hij dat de samenwerking allemaal wel heel erg van alleen zijn kant moet komen. Op het oog zijn er vanuit de kudde wel tekenen van wederzijdse genegenheid, maar meestal wordt hij met een luid “Boeoehhw!” ontvangen. Daarom wil Boer Baas nou wel eens echt weten waar hij aan toe is. Een stukje commitment wil hij van zijn professionals zien, want hij vindt dat-ie dat ondertussen wel verdiend heeft, na al die jaren. Daarom organiseert hij met een paar concullega’s een soort koe-zoekt-baas. Alle buurboeren verzamelen zich op het erf bij Boer Baas, niet te dicht bij elkaar, lekker op afstand van elkaar. Boer Baas staat er ook tussen. Een van de buurvrouwen is gevraagd om het hek te openen en als zij dat doet zijn de koeien vrij om op zoek te gaan naar hun nieuwe baas. Die baas kan heel goed Boer Baas zijn, als ze hem kiezen, maar misschien ook wel een andere boer, die ook baas is.

Goed idee en zo geschiede. Alleen pakt het allemaal toch niet zo heel spectaculair uit. Om te beginnen rennen de professionals helemaal niet zo graag weg uit de stal, als het hek open gaat. En daarna vinden ze al die vreemde mannen op het erf maar een beetje eng en onwennig. De weinige professionals die in beweging komen kiezen dus vrij gemakkelijk en unaniem voor Boer Baas. Prettig, voor Boer Baas, want nu heeft hij zijn felbegeerde bevestiging: zijn professionals kiezen hem! Het experiment is dus gelukt, want de liefde voor elkaar (b)lijkt wederzijds.

’s Avonds in de stal wisselen de professionals onderling hun meningen uit over hun baas en zijn experiment: Boeoehhw!

Leiderschap nul-tot-nu. En verder…

zebrasZoals gebruikelijk bij boeren is Boer Baas niet zomaar-uit-het-niets met zijn bedrijf begonnen. De opa van Boer Baas is ooit het bedrijf begonnen en daarna is het van generatie op generatie overgegaan. Maar ook opa-Boer Baas is niet zomaar en helemaal vanuit het niets begonnen. Hij kwam als jonge boer van een melkveehouderij en wist hoe het moest (boeren), want dat was hem thuis al zijn hele leven met de paplepel ingeslagen.

En precies ook op de manier zoals hij dat altijd had gezien en geleerd ging opa-Boer Baas aan het werk op zijn eigen bedrijf. Ongeveer 30 koeien-professionals en een voltijd knecht op het bedrijf (soort middelmanager) om de dagelijkse taken en werkzaamheden te helpen uitvoeren. Voor de grote klussen waren er dagloners (soort uitzendkrachten); zo had hij dat al jaren gezien bij zijn vader (en z’n opa) op het bedrijf en dat was ook altijd goed gegaan. En zo is het opa-Boer Baas gelukt om zijn eigen bedrijf op te zetten en succesvol te laten renderen. De grootse horde was eigenlijk nog het conflict met de vader van opa-Boer Baas, die zag al die investeringen in een eigen bedrijf niet zo zitten…

De vader van Boer Baas heeft het bedrijf overgenomen van zijn vader, opa-Boer Baas dus. Niet helemaal zomaar-uit-het-niets, want hij had het vak al jarenlang van zijn vader geleerd. Toch kwam er al snel verandering: pa-Boer Baas wist nl. niet alleen hoe het moest op het bedrijf, maar vooral ook hoe het béter moest! De knecht werd te duur (inmiddels was het na de oorlog en arbeidsvoorwaarden waren een onderdeel van de verzorgingsstaat-in-wording), dus hij investeerde in een melkmachine. Daarmee kon hij kosten reduceren (helaas voor de knecht, dat wel) en toch meer werk verzetten. Dankzij de komst van de melkmachine kon pa-Boer Baas z’n kudde laten groeien tot bijna het dubbele van wat zijn vader ooit kon hanteren, met minder inzet van mensen. De grootse horde was eigenlijk nog het conflict met opa-Boer Baas, die zag al die nieuwerwetsigheid van machines in de stal niet zo zitten…

Nog weer jaren later was het de beurt aan Boer Baas zelf. Hij nam het (familie)bedrijf over en wist niet alleen precies hoe alles reilde en zeilde, maar vooral hoe het beter zeilen was! Dat leidde tot eenzelfde situatie als zijn vader met diens vader had (pa en opa dus) en een belangrijke verandering. De opvolger van de melkmachine had z’n grande entrée gemaakt: de melkrobot. Een systeem met nog meer capaciteit en waarbij nog minder arbeid nodig is. Boer Baas kan hiermee ruim drie keer zoveel koeien-professionals tevreden houden als zijn vader, zonder dat dit extra inzet van mensen kost! De grootse horde voor Boer Baas was eigenlijk nog het conflict met z’n vader, pa-Boer Baas, die zag al die moderniteit en inzet van robots in de stal niet zo zitten…

Boer Baas heeft kinderen, al zijn ze nu nog erg jong. Misschien dat zij ooit het bedrijf zullen overnemen, of een eigen bedrijf starten op een andere plek in de wereld. Zij zullen dan hun eigen ideeën hebben, gebaseerd op de technische mogelijkheden van hún tijd, die zij zien en hun geschikt lijken. Als de historie een voorspeller is zal Boer Baas dan ruimschoots zijn bezwaren hebben. Net zoals zijn vader en opa dat naar hun kinderen hadden. Hopelijk zullen de kinderen-Baas dan eigenwijs 4de-generatie leiderschap demonstreren, net zoals hun stamvaders dat naar hun vaders en voorgangers deden. En zo zullen zij hún stempel op het bedrijf drukken. Door te innoveren, moderniseren en vernieuwen. Ookal is dat dan (natuurgetrouw) tegen de zin van Boer Baas in…